Geschiedenis van onze afdeling

Rode Kruis Hengelo

Al 90 jaar volop in beweging

 Op 18 augustus 1914 werd onder leiding van de Hengelose burgemeester Tonckens een vergadering gehouden. Het verzoek om deze vergadering was afkomstig van L.F.C. Alers, oud-officier van Gezondheid en Ds. G. Heeringa, predikant van de Doopsge­zinde Gemeente. Zij vonden het nodig om een Rode Kruis-afdeling in Hengelo op te richten. Op 2 september van hetzelfde jaar was de oprichting een feit en binnen zes dagen daarna werd de kersverse afdeling al bezocht door ZKH Prins Hendrik
De jonge colonne hoefde niet lang op werk te wachten, want een maand na oprichting moesten vierhonderd Belgische vluchtelin­gen worden opgevangen en werd een noodziekenhuis ingericht in de Waarbeekschool. In de |aren die volgden werd ook het zieken-transport ter hand genomen en werd het "Kringmagazijn Twenthe" gevestigd. Van daaruit konden in geval van bijvoorbeeld rampen allerlei materialen beschikbaar gesteld worden. Maar ook werd al in het prille begin deelgenomen aan wedstrij­den en met succes. Zo wist de afdeling Hengelo in 1918 in Amsterdam al direct een eerste plaats te behalen. Andere werkzaamheden van de afdeling Hengelo waren het transport van mensen en materiaal, het draaien van nachtdiensten in de Hengelose ziekenhuizen. Maar ook werd de colonne ingeschakeld bij de verhuizing van patiënten van het oude R.K. ziekenhuis aan de Paul Krugerstraat naar de nieuwe lokatie aan de Oldenzaalsestraat in 1918.
 
  In hetzelfde jaar werd de colonne ingezet tijdens de grote griepepidemie. Toen er een noodziekenhuis werd ingericht werden zusters aangesteld die de cursus Rode Kruis-helpster hadden gevolgd. In dit ziekenhuis werden later ontslagen maar zieke krijgsgevan­genen opgenomen. Na de eerste Wereldoorlog werd de hoop gekoesterd dat er nooit meer een oorlog zou komen en verslapte de aandacht van verschillende Rode Kruis-afdelin­gen. In onze regio moesten daardoor de afdelingen Almelo en Rijssen sluiten. Hengelo bleef echter actief en bood in 1923 bijvoorbeeld hulp bij de wervel-wind die Borculo trof. In 1925 kreeg het ziekenvervoer een nieuwe impuls toen er een ziekenauto werd aangeschaft, die de plaats innam van de tot dan toe gebruikte raderbrancard. In 1932 telde de colonne Hengelo 25 leden.
In de Tweede Wereldoorlog werd het Rode Kruis door de Duitse bezetting stopgezet. Er ontstond echter een hulpverlening, waarach­ter het Rode kruis zich verschool. In 1945 werd de Hasseler School een noodsanatorium en werd gestart met een bloedtransfusiedienst
 
De Hengelose huisarts Dr. Delhez was de oprichter van de ziekenmiddagen en boottochten. Vanaf 1950 werden regelmatig boottochten gemaakt met de "Kasteel Staverden", een gehuurd schip. In 1959 werd het eigen Rode Kruis-schip de "Henry Dunant" te water gelaten en sindsdien wordt jaarlijks door ruim 2000 mensen een boottocht gemaakt in Nederland. De ziekenmiddagen bestaan ook nog steeds maar worden nu ontspanningsmiddagen genoemd. De belangstelling daarvoor is groot.
 
  Nu bestaat de benaming colonne niet meer. Sinds 1998 zijn de colonnes vervangen door zogenaamde taakvelden. Dit geeft het Rode Kruis een minder legerachtig aanzien. Ook is de grijze outfit vervangen door een meer eigentijdse stijl, rode jacks met fluoriserende strepen om goed op te vallen. Alle taken zijn echter wel behouden. Nog steeds vervult onze afdeling de taken waarvoor het is opgericht.